Oplichtend in het zwart

het hete geel
glooit afgrond
oplichtend in het zwart

schemer drukt
de warmte dieper
eenzaam in het hart

tast met vingers
naar het duister
blinder dan de nacht

pakt en zal niet
kijken omdat zonlicht
nooit de avond wacht

morgen bloeit
het rotten in het
sterven van vandaag

laat de uren
gaan lange dagen
doden langzaamaan

wil melker
18/01/2010
www.wilmelkerrafels.deds.nl