Zij is van mij. Vier zeurneuzen om de tafel bij TV Lab

'Zij is van mij' is een talkshow voor mannen, over vrouwen. Het programma biedt weinig boeiends omdat er niks nieuws aan bod komt. Vier mannen zitten aan een tafel te knokken om in beeld te komen en gooien vooroordelen over vrouwen over tafel. Vrouwen worden dik als ze de buit binnen hebben. De buit is natuurlijk een man. Sterker nog, zij zijn zelf die buit. (Wie zou daar niet dik van worden?) Vrouwen zeuren en vrouwen doen niet altijd wat de mannen aan tafel willen. Ze zien er vaak ook lekker uit, maar dan is het niet hun eigen vrouw. Over een band tussen mensen wordt nauwelijks gesproken. Het is veel geklaag over de lichamelijke tekortkomingen bij vrouwen die geen 18 meer zijn, maar 40 of 50, zoals zijzelf. Ze zitten erbij als groezelige bejaarden. De VPRO is ineens de VPRO niet meer.

Vier mannen om een tafel die zichzelf net even te interessant vinden en die humorloos gesprekken over vrouwen voeren. Al snel blijkt dat je weinig verstand nodig hebt om die gesprekken te volgen. Het komt erop neer dat vrouwen eigenlijk niet oud zouden moeten worden, geen grote sieraden zouden moeten dragen, niet zouden moeten praten en minder zouden moeten eten. Dat de mannen bij wijze van theekransje over niks zitten te kwekken is niet het ergste want dat hoor je dagelijks in het pishokkie van elke kroeg, maar wat nogal opvalt is dat het vier mannen zijn die niet bepaald aantrekkelijk genoemd kunnen worden maar die het zich wel permitteren om over de lichamelijke gebreken van vrouwen te praten. Het had nou pas leuk geweest als er een paar mooie mannen om de tafel hadden gezeten. Het blijkt echter om voornamelijk mannen op leeftijd te gaan, die allemaal wat ernstigs mankeren als het aankomt op aantrekkelijkheid.

Jan Heemskerk was een van de gasten. Heemskerk is hoofddirecteur van de playboy. Een dikke man van een jaar of 55, met een mondje wat vastgeplakt lijkt te zitten aan zijn voortanden. Hij droeg een zwart T-shirt om te camoufleren dat zijn buik onder tafel als een kat op zijn dijbenen lag. Ook hij heeft zijn beste tijd gehad, dat moge duidelijk zijn. De meeste mensen worden dikker als ze ouder worden, maar het is wel opvallend dat juist zo'n obesitas klant mee klaagt dat vrouwen dikker worden zodra ze de 18 zijn gepasseerd. Gelukkig zit hij de hele dag tussen mooie naakte vrouwen, die zowaar wel eens een gesprek met hem willen voeren. Je zou zweren dat ze daarvoor betaald worden.

Presentator Maxim Hartman was zonder twijfel de meest kleurloze man van het stel. Kalend, fletse ogen, een beetje goor van kleur en een ergerlijke geldingsdrang. Op straat zou je hem zo voorbij lopen omdat hij mega-saai en vooral a-seksueel is om te zien. De man doet nog het meest denken aan de personificatie van een stukje boerenmetworst. Een verschijning waar je eigenlijk op het eerste oog al meteen geen trek in hebt. Natuurlijk neem je toch een stukje omdat die worst daar zo dominant op het schaaltje ligt en het is vanavond blijkbaar het enige wat je te vreten krijgt. Vervolgens heb je de hele avond last van brandend maagzuur. Een oninteressante figuur, die zichzelf helaas de meest interessantste spreker vindt, maar wiens gezicht je daarna gelukkig weer snel vergeet omdat het niet beklijfd. Gedurende het hele gesprek wilde hij maar een ding: aan het woord zijn, en terwijl hij zichtbaar nerveus zat te zijn, presenteerde hij zichzelf als een vrouwen-scorende puber van middelbare leeftijd, die echt nog lang niet impotent is, althans, nog niet zo heel erg vaak. Ook pochte hij dat hij al honderden vrouwen had gehad. Liefde heeft hij niet nodig want hij eindigt het liefste met een hond. Een wens die vast en zeker uit zal komen. Net als je denkt 'nou weet ik het wel, we gaan maar weer eens zappen' dan begint hij te mekkeren over zijn 'kleintje' en dat hij er alles aan gedaan heeft om het ding groter te maken, waar hij een erg dunne piemel aan overgehouden blijkt te hebben. Ziet u het voor u? Who the fuck cares wat hij in zijn roze toef heeft hangen? Meteen daarna begon hij te klagen dat vrouwen het aan elkaar vertellen als een man niet goed presteert in bed. De meeste mensen zal dit onbekend voorkomen omdat het natuurlijk meer zegt over de vriendinnen van Maxim Hartman, dan over vrouwen in het algemeen. Holy shit!

Presentator Waldemar Torenstra (waarschijnlijk de jongste van het groepje) had overduidelijk plezier in alles wat er gezegd werd. Hij zat gedurende het hele gesprek te gieren van de lach en gooide zo nu en dan een middelmatige opmerking in de groep. Waldemar heeft wel wat weg van Pinokkio. Houterig, niet bepaald moeders mooiste. Gezegend met een langgerekt hoofd, een uitpuilende kinnebak en oren die hem ongetwijfeld in de weg zitten tijdens bezigheden die je ook liever niet wilt visualiseren. Uit zijn ouderwetse ouwe-jongens-krentenbrood-toetje kwam vanavond ook al niet veel zinnigs. Pinokkio is hoogbegaafd bij hem vergeleken.:D

Maar goed, na deze fysieke beoordelingen moet ik zeggen dat er ook leuke kanten aan het programma zaten. Met name op de momenten dat Hartman even niet aan het woord was en er een vette bromvlieg door de studio zoefde. Ook moest Waldemar op een bepaald moment pissen en kon hij het blijkbaar niet ophouden tot na de uitzending.

Presentator Eric van der Hoef is inmiddels ook op leeftijd, maar toch kwam hij nog het sympathiekst over. Hij durfde zowaar te bekennen dat hij iets heeft met romantiek en dat hij niet vreemdgaat omdat hij getrouwd is. Of hij echt lekker in zijn vel zit weet ik niet. Hij maakte een beetje een vermoeide indruk. Zijn bijdrage aan het gesprek waren nog het meest interessant omdat hij als enige van de groep geen zelfingenomen rolletje leek te spelen.

Oud worden doen we allemaal, dat is vanavond weer bewezen. TV lab had het programma wat mij betreft daarom ook 'Opa op de thee' of 'Oude bokken mokken over oude wijven' mogen heten. Weet ik veel. Al met al was het een programma wat ik nogal gezocht vond, en heel erg gericht op 'nu gaan we confronterende opmerkingen maken, jongens.' Het lag er te dik bovenop en kwam niet ontspannen over, zodat het soms meer een ingestudeerd toneelstukje leek. Dat maakte het programma wat mij betreft geen succesnummer. Toch zou ik het ook een volgende keer bekijken. Eens zien of er nog wat zinnigs ter tafel komt in een volgende aflevering.

Tot slot nog een opvallend detail: alle mannen aan de tafel hadden een kunstmatige five o clock shadow… Daarmee is alles wel gezegd, lijkt me.

Marny Lugt.