ze droomde tijd

het licht staarde, feilloos
als wit satijn
cirkelend tussen poriën
op onbedekte huid

een schemerzone
tussen realiteit en toekomst

uren slaan te diep
en tijd verdeelt zich
in korte lijnen, met jonge stemmen
in te zware gedachten

achtergelaten, als een fragment
gespeeld op de wimpers van morgen
leven zal behouden zijn
voor schrijfsels op papier…

Nathalie Vilain

.

  • Wees zo vriendelijk om op deze bijdrage te reageren. Reageren is eenvoudig. Klik op ‘discuss’ onderaan deze pagina en geef vervolgens je mening.
  • Je kunt ook een stem op bijdragen uitbrengen. Klik daarvoor op ‘rate’ onderaan deze pagina en druk op het plusteken + om een positieve stem uit te brengen
  • Interesse in online geld verdienen? Klik hier: http://www.freedom.ws/vileo