Gedicht

winkelstraatfigurant

duizenden passanten in een uur figureren tussen
muur en muur om alleen zijn te maskeren dat
naar 't schijnt evenveel ogen in dubbeltallen
weerspiegelen de honger naar meer en meer

van wat leven loffelijker zou doen lijken dan
slechts wijn en brood en men besloot bij het
naderen van de dood een lichtstraal in de ogen
viel echo-end een onbekend verlangen naar het

hoger sterrendak en ik mij bewust werd net zo'n
figurant te zijn in het spel van al dat ijdel woelen
onder digitale eng'lenzang en men - nee niet

men maar wij in een ononderbroken rij als zoekend
en dwalend de kribbe passeerden en een dolleman
schreeuwde op het plein: wie is hier de hoofdpersoon?

pieter c december 2008