barbecuen in de tuin van armageddon

ook de adel kluift

gisteren zag ik mevrouw waeldrecht van benzhoven
een dijbeen kloven
en zich zogen met het witte merg
van een roekeloze bendeleider
een zwarte; rassenscheiding
zit niet langer in haar adellijke genen

vandaag probeert ze haar haar te blauwspoelen
met bloed van haar neef,
een graaf van stavast en decorum boven alles
ze dreef hem tot het scherp
van het familiewapen, overleven
zit nog altijd in haar adellijke genen

-------------

wachten op elvis

de rode kristallen
in digiklokken geronnen
tussen kwart voor verleden
en zes over heden rollen wolken
als stapels bepiste onderbroeken over
dat wat nooit toekwam
aan een duizendjarige benaming, mijn
jouw nou vooruit onze
downtown, niets
heeft het strak geregisseerde bestaan
gewonnen

van kleinsteedse faam tot megapolitische ambities
binnen een dag geaborteerd
straatlantaarns geatrofieerd
glasvezelkabels vol cholesterol
megastores en meubelboulevards
leeg geveegd en hol
ik predictor mijn zaadleiders
en levenszucht over
de tijd avant l'eva heeft
adam zich immers ook suf
gedingesd

terug naar verleerd
slapen zonder bedden
op te hoeven maken
ik veeg skeletten
van de achterbank van elke avond weer
een andere wagen
en maar klagen

pas op mijn lak
huilt het spook in repen lagerfeld
het stuur als chocola gesmolten
in zijn lichtgevende hand
ik kots stoplichtrood op zijn resten
en kruip in de kofferbak, het regent
vuur alweer

een papierhierbak bubbelt het ruikt
naar gebraden consumptiemaatschappij
wat een manier om romcoms en talkshows
op een eeuwig ogenblik geduld aub te zetten de woede
van tyra banks en janice dickinson en
horden telsell hoeren en pooiers schokgolft nog na
een boek smeult tollend voort
waiting for godot ik wacht
op elvis in Zijn knipperende luchtbel
terwijl ik kluif, mijn botten
smaken naar zoethout

------------——

knipogen naar de toekomst

wat is houtskool
wat is bot
op deze eindeloze brokkelvlakte
heuveltjes uiteengevallen leven
kuilen vol klonterende dood
aan het oog ontrokken
door wuivende gordijnen
van waterafstotende rook

de wereldbol omspand
met ground zero architectuur
een paal staat eenzaam
op een kruispunt van ons noodlot
licht gebogen tweederde blind
naar de toekomst te knipogen
oranje; kleur van
de wereld brandt

©2005dedeurs