verstrooid

we stonden daar maar
te kijken naar jou
zoals je niet meer was
wie je was
en toch weer wel

hoe je de wind gebruikte
om gek rond te buitelen
tegen ons op te springen
zodat we
verschrikt terugweken

ik hoorde je lachen
om onze tranen
zag je in de wierook
naar boven kringelen
en verdwijnen