Versteend

Het denken is als een steen in een veld
Het is een gedachte die daar ligt en het lijkt
Rotsvast en eeuwig en ondoorgrondelijk
Maar het is beweging, kortstondig en broos

Een steen in een weiland, een steen in een hand
Zo zacht als een steen is het denken, zo zonder vorm
En ligt het stil op een grond, zo is het toch
In beweging, zelfs als je denkt, nee

Niet nu, dit is niet het denken, dit is niet
De weg die tot het weten leidt – geen mens
Geen wezen weet wat het denken is, nee nooit
Kent men de gedachten van de stenen

Andreas Blender