Verdwaalde uren

vaag klokt de tijd
verdwaalde uren
zijn slagen ben ik kwijt

verdwenen tussen
onherkenbare stemmen
die mijn stilte storen

er lijkt gezelschap
in de kamer want de
tafel is keurig gedekt

maar de stoelen die
als garnering dienen
zijn nog onbezet

het donkert
zonder het gezellig
rommelen van bestek

nog niemand heeft
de kaarsen aangestoken
die er feestelijk zijn neergezet

ik kijk wat
paniekerig om me heen
naar dit vertrouwd decor

voel me heel alleen
verdwaald in deze film
omdat ik nergens bij hoor