Ultieme weerklank

je charisma eiste
doodse stilte in
het flitsend geweld
van je fonkelende ogen

armen omhoog
handen open
vingers gespreid in
een aristocratische pose

lange benen
in de bekende stap
voorwaarts klaar
om verder te gaan

donderend liet jij
het gebrul van de massa
over je komen als ultieme
weerklank van hun dromen

jouw trots
en hun wrok hebben
in een weergaloze
manifestatie gezegevierd

nu zijn de straten
verlaten maar in de
huizen groeit eindelijk hoop
die alles beter zal maken