Uitvaart te graf

Zijn uitvaart had vele wegen die naar Rome leidde
Echter was het zo dat hij niet van plan was hen te volgen
Zo verwachtte hij dat zij hem zouden nalopen aan zijn graf
Zijn doopten zijn jas in bloed en raakten verdwaald

Waar was hij nou, hun leider hun zoete kracht?
In de tuin waar de steen was verdwenen voor de ingang van het graf
Liep een man in een kleed zijn handen waren van dood gemaakt
Er was geen doek meer geen wonden hij was losgeslagen

Hij dronk water uit de handen van een vreemde vrouw
En later pas zag zij dat hij het was geweest
Hun leider hun volgeling hun vrees

Hij was niet teruggekomen maar wel in haar ogen
Waar de waan was gevlogen als een blind klein beest
Zo zeker wenste zij hem terug dat de leugen alweer een waarheid werd