Thales vertelt
botticelli_venus.20892500_std.jpg

Alles is water. Deinend water. Al jaren zijn we onderweg en opeens
zien we Kopereiland voor ons dobberen in een wolk van schuim. Een
werkwoord is de zee, een schoot die opengaat als een gouden dageraad.
Een prachtige, rossige vrouw rijst het schuim uit. Te mooi is ze om waar te zijn.
En rechts en links en voor en achter die pracht duiken tientallen fraaie meisjes op.
Alles is vol goden maar toch ook vol godinnen. Dan sta ik op en baan me een weg
naar voren. Ik duw opgewonden schreeuwende roeiers opzij, maar krak, krak, wij lijden
schipbreuk.

zee en strand leeg
op een paar rotsblokken na
en één roepende raaf