Temps passeé
pic.php?pid=92076&mode=M

Temps passeé

Wat let hem te schrijven over zij die wegging
een geur achterlatend van onbedachtzaamheid
te goed voor woorden van verlating, pas trouveés
vond zij, zoals het haar gewoon was

Trouvère stemt zijn lied uit een vorig dorp, herzingt
allengs verstomd zijn woorden van onachtzaamheid
dwingt zijn vinger in de roemer van zijn hand
bet zijn voorhoofd glad als glas
en proost op hun gezondheid

Zijn stem krast in het tafelblad de boter
kaas en eieren, verliest zijn kracht bij nog een wond
Na een volgende dronk zet hij de dobbelstenen
op drie maal zes in. Geklopt door jonker

en de dochter van de waard strompelt hij de
mist voorbij. Tijd voor een nieuw chanson
in de langue d’oc; meljor morire, morir desio
Buiten de zeis in velden en wegen gekend
verdwijnt hij in het donker

~