Surrealistisch de ontlading

ik heb je gezien
uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel

we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen

magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading
ver voorbij de dageraad

tot een einde zal
het nooit meer komen
we weven werkelijkheid
steeds weer tot dromen in
creatieve patronen van geluk