Stukjes ondeugd

je straalt uniciteit
uit verwaaide haren
waarin de zon blond
dolt met vlaagjes wind

ogen die in speelsheid
stukjes ondeugd vergaren
waarmee je in den vreemde
een snelle partner vindt

jouw hakken tikken
het felle gaan en komen
als jij zonder paraderen langs
de boulevard gaat van mijn dromen

nog hoor ik de golven
zachtjes zingen herinner me
het urenlange swingen in die
maanverlichte eindeloze nacht