Stilte als vriend

ik ken de blikken
maar zij zeggen
mij niets meer

voel handen
op schouders
ze doen alleen zeer

zeg woorden
die zo verdwijnen
in oost-indische oren

wanhopig zoek
ik een uitweg
in alle negeren

neem stilte als
vriend om terug
naar mezelf te keren

heb het gedruis
naamloos verlaten
niemand had iets in de gaten