Stemmen in je hoofd

je sloeg dicht
brak ramen
met je wanen
splinters glas en
ongeremd je tranen

je kende weer
geen mens
opende in kracht
je lach vervaagde
ogen zonder wens

je wist me niet
jezelf vergetend
gromde spanning
zonder klanken
in gevoel ontketend

je had weer
stemmen in je hoofd
ze schreeuwden
ruzies werden
met een spuit verdoofd

ik veeg stukjes
chaos bij elkaar
zie tralies en
verbaasde ogen
zo houd ik weer van haar

wil melker
26/06/2009
www.wilmelkerrafels.deds.nl