Sluimerhallucinaties

velden werden goud
zomerlicht stierf, meegenomen
met de zucht van prille herfstwind

stilte blijft hangen, nauwelijks herkenbaar
als ongeboren leegte

meer dan ooit
verdwaal ik tussen dagen
soberder, kouder
dan het toegestane grijs

winterwit, ongetemd
tooit onschuld
en ik
kon geen grenzen meer bedenken

Nathalie Vilain