Rijpt vorst kristallen

mist vreet stilte
onder huilende takken
waar druppels spatten
op het rottend blad

vocht schuurt langs
basten van bomen
spiraalt naar toppen
in watten gevat

onzichtbaar
sombert het bos
zijn witte vachten
in koud kille nachten

in het eerste licht
rijpt vorst kristallen
is stilte weer terug
zonder vallende drup