Recensie gedichtenbundel van Pieter C. Paardenkooper

Met veel interesse heb ik de bundel een-ster-ver-wacht van Pieter C. Paardenkooper gelezen. Als vaste bezoeker van onze site www.schrijven.wikidot.com/ plaatste Pieter al verschillende van zijn gedichten in de database en konden we al van zijn werk genieten. De poëzie van Pieter C. Paardenkooper is soms beklemmend, soms ontroerend, vaak Bijbels, maar ook regelmatig verrassend. In zijn gedichtenbundel een-ster-ver-wacht staan meer dan 100 gedichten. Ze zijn met zorg geschreven. Met passie. Je kunt zijn enthousiasme proeven. Een groot deel van de gedichten zijn sonnetten. De gedichten gaan vaak over Bijbelse onderwerpen, maar niet allemaal. Tussen gedichten met titels als: apocalyps I, II en III, avondlied en hemelstrijd, staat ineens een gedicht met de titel ‘Valium’.

ik trok de deur dicht en liet voor de nacht
mijn klompen buiten staan die in parijs
voor mij verlangend hadden staan wachten

Met dit soort prachtige zinnen bewijst Pieter C. Paardenkooper dat hij voldoende talent in huis heeft. Een enkele keer vind ik de gedichten te ontoegankelijk en daardoor minder interessant, zoals zijn gedicht 'val'.

wij vallen en brallen al lager en kouder
de mist wordt niet ouder en de tranen
niet stouter nu wij denken te wenken
naar einders zo vaag dat we traag

in zesduizend dagen de muren beklagen
met woorden voor de helft die geen goud
en liederen delft maar ook niet verlangen
hoe het licht mij heeft bevangen bij nacht

o beelden o klanken ik kan u niet danken
voor het kostelijk vertier van het spartelend
dier dat schier allen bekoorde zoals het

niet hoorde in de spiegeling van het
pausdom te rome dat om zal komen
in hoogmoedsdromen vergezicht

Soms maakt Pieter C. Paardenkooper nieuwe werkwoorden van zelfstandige naamwoorden, zoals het ‘klepelen’ van klokken in zijn gedicht spiegel-sonnet. Hij doet dit vaker. Hij lijkt zich van taalregels op een dergelijk moment weinig aan te trekken, en waarom ook niet? Vaak lijkt het of Pieter C. Paardenkooper ons duidelijke wil maken dat de taal hem meevoert naar plekken waarvan hijzelf het bestaan niet kende, of is het andersom? Voert hij de taal mee naar zijn eigen persoonlijke denkvelden? In ieder geval vond ik het boeiend om zijn gedichten te lezen. In het bijzonder de gedichten die los lijken te staan van Bijbelse teksten, spreken mij persoonlijk het meeste aan. Ik vind dat Pieter C. Paardenkooper dan op zijn best presteert. Een erg mooi gedicht vind het het gedicht 'filosoof.'

hij dacht al meer dan dertig jaar:
hoe krijg ik dat toch voor elkaar
de afstand te verkleinen
tussen a en b dan rechte lijnen?

toen kwam ik hem dus tegen
hij zat daar een beetje verlegen
hij en ik voor gek verklaard
beiden in ’t gesticht bewaard

en nu na twintig jaar
zitten we nog steeds naast elkaar
de afstand is niet minder geworden
maar ook niet meer

Ik kan mij echter goed voorstellen dat gelovige mensen de Bijbelse gedichten juist het mooiste vinden. Voor elk wat wils dus.

**De bundel een-ster-verwacht van dichter Pieter C. Paardenkooper is te verkrijgen via het internet voor nog geen $9, bij WWAOW.


Lees ook het interview met Pieter C. Paardenkooper op deze site: http://schrijven.wikidot.com/interview-met-dichter-pieter-c-paardenkooper