Plukten bloemen

we plukten
bloemen zo uit
het onbekende

menden
dieren van een
uitheems ras

hoorden
talen die woord en
zang vermengden

op een manier
die wij totaal
niet kenden

het is vreemd
om hier te zijn en
niets te hebben

het mijn en dijn
is geen structuur
in waar zij zijn

eigenheid en het
onderlinge onderscheid
gaan aan hen voorbij

toch voelen wij
de interesse van een
machtige aanwezigheid

in medelijden en warmte
zij kennen onze boodschap al
wij zijn de schepping kwijt