Over grijzig gras

je danste
in lichte pas
over grijzig gras
maar paniekte

het groen
was nat en
stak in voeten
schuurde hielen

er was geen
harmonie
het was niet fijn
iedere stap deed pijn

je bent stil
gaan staan
bij jezelf te rade
in gesprek gegaan

liet golven
ongemak passeren
zij konden jou
niet meer bezeren

zocht in reverence
naar resonantie
om weer te dansen
in harmonie

het bestaan
is liefdevol omarmd
de omgeving heeft jou
koesterend gewarmd

in samen zweven
breng jij je lach
weer tot leven kun
jij eindelijk liefde geven