Opende jouw zilte kruis

ik wilde weer in jou
maar je was zo bevroren
ik was als een rots zo hard
waar jij je tevergeefs
aan optrok

je zocht naar dromen
heel cliché
en ik zocht vrolijk
met je mee
het was tijdloos
de kristallen op je kruis
je rode spieren die zich vlochten
en je gaf alweer niet thuis

mijn hete vingers
hebben jou opengebroken
het bevroren kruis
begon te smelten
het was een meltdown
met een overbrugging
van huis tot huis
oh wat was dat fijn
toen je kruis smolt
en ik het zilte binnenste
daar zag en rook
toen wist ik ook
dat god in je was
dat zilte kruis
ging gulzig open

Titus kontje
02/12/2009
www.tituskontje.billen.nl