Op de maat van radeloos

kijken naar je spiegelbeeld
jezelf willen pakken
het stoten tegen glas
dichtbij en onbereikbaar

je zien bewegen
zonder touwen
in vreemde handen
op de maat van radeloos

het schreeuwen
wordt gefluister en
de huiver is je angst
dat jij het niet meer bent

jezelf niet meer kent
en naar die ander kijkt
die op je lijkt maar zonder hart
dat klopt nog in je eigen lijf

kom breek het glas
ontsluit de wereld om je heen
durft de mensen te trotseren
stap door die spiegel heen

wil melker
08/01/2010
www.wilmelkerrafels.deds.nl