Omkijkend

wij vleugelen niet
verplaatsen ons al
ongehinderd in de geest

zeggen dat we dromen
praten vaak met anderen
die naar ons komen

omkijkend zien we
de lach die het nu ontspannen
lichaam vult met kracht

wij lijken zorgeloos
de werelden te omspannen die in
ons deel van het universum hangen

nog is er niet het gevoel
van er helemaal bij te horen in
een antwoord dat ons zal bekoren

wij wachten af
zenden onze boodschappen
hopend op een vruchtbaar contact