Non

Ik fiets naar Zee en heb haast. Het is stervenskoud. Opeens
in mijn rechterooghoek een bescheiden zwarte vogel. Zij zit
midden op het besneeuwde ijs van de sloot. Roerloos. Alsof
ze vastgevroren is. Reddeloos. Dat is de non over wie ik vaak
geschreven heb. Ze is ver heen, heeft vast al haar doodsgedicht
gedicht.

voor wie het niet weet
ik heet tot in den doet
minne meerkoet

mijn leven was een derven
en zal ik ooit iets erven?

560807_492460490792188_543186078_n.jpg