Nachtlied

Waar je begon? Vraag het me niet
Het was iets tussen twee mensen
Op een ochtend tussen uit riet
opgetrokken steen
Gebouw, een hemelbed in het hart
slow motion
heel traditioneel

werd je in werking gezet
kleine machine
instrument van artsen
Die je later het witte licht in sneden
Je huilde zo zacht, rozige plant
In dit vochtige schouwspel
Vielen we samen over de rand

Het grijs van de kamer werd blauw
om ons heen en dat was de wereld
Een gebouw van steen
vol zoemende elektroden
vloer van lauw ijs

Ik schuifelde met een loden
kussen aan mijn buik
Naar de plaats waar ik voor het eerst je huid
zoet en vreemd
van paarsblauwe schulpen verzonken
rook
en daar geloofde
ik in jouw aanwezigheid

Anna Appels

.

  • Wil je reageren op deze bijdrage? Reageren is eenvoudig. Klik op ‘discuss’ onderaan deze pagina en geef vervolgens je mening.
  • Je kunt ook een stem op bijdragen uitbrengen. Klik daarvoor op ‘rate’ onderaan deze pagina en druk op het plusteken + om een positieve stem uit te brengen.
  • Je eigen teksten verbeteren of aanpassen kan door op ‘edit’ te klikken onderaan een pagina. In dat geval moet je wel een account hebben, want anonieme bijdragen kunnen niet verbeterd worden.