Naar binnen

Ben ik zeker van het leven
zeker van mijn hier en nu zijn
zonder twijfel in het brein
om mijn omgeving te beleven

het ontwaken als een schot
verbreekt de sluier van de waan
onthult de waarheid in een traan
onttrekt de nevel van mijn lot

fakkels van verbinding zijn ontstoken
en met de wereld zoals die bestond
is voor eeuwig het contact verbroken

in rust glijdt de diepte langs de wond
en in mijn hoofd wordt zacht gesproken
door een stem die ik eerder niet verstond

Nino Michielse - Poëzieopdracht 2: Sonnet

.

  • Wil je reageren op deze bijdrage? Reageren is eenvoudig. Klik op ‘discuss’ onderaan deze pagina en geef vervolgens je mening over dit gedicht.
  • Je kunt ook een stem op bijdragen uitbrengen. Klik daarvoor op ‘rate’ onderaan deze pagina en druk op het plusteken + om een positieve stem uit te brengen