mysterie
main2.jpg

Foto: Thomas Mayer

Enthousiast sprak mijn vrouw over een tentoonstelling van Marliz Frencken
in Nijmegen. Zij liet mij op haar site een sculptuur van haar zien. Een heel
lange vrouw, het rechteroog dicht met twee vosjes als boezem of over
haar boezem, laat de rechtervos naar het gesloten linkeroog van de babypop
in haar armen reiken. Aan haar voeten staat een kinderwinkelwagentje, een
echt wagentje, waarover bevroren tranen(?) zijn gedropen. In dat wagentje
ligt een groter kinderhoofd met open ogen. Vrolijk word ik niet van het beeld
en tegelijk boeit het me. En ik snap het ook niet helemaal. Het is een
mysterium tremendum ac fascinans.

Maar ik ken haar! Ik schreef eerder over haar:

Hard licht vult de hangaar tot in alle hoeken. Tussen de winkelenden door
loopt een vrouw door Botticelli zelf zo droef en bleek gebootst. Ik laveer
mijn wagentje bij haar in de buurt en even zie ik haar ogen: druppels gewrikt
uit de glazen zee. Ik schrik van het stilgevallen kind geklemd tegen haar borst
en van de grote bolle bruine beer die in haar winkelwagen troont. Naast haar
waakt haar vriend aandachtig. Schap na schap blijft de wagen leeg.

Thuisgekomen ga ik fietsen en zie het licht knipperen op de uitwateringssluis.
Het is eb. Rijnlands overtollig water wordt gespuid. Ik zie de stroom gaan en
moet denken aan die droeve vrouw in Villeneuve.

de ogen open
drijvend op de rug naar zee
pop van celluloid

http://www.museumhetvalkhof.nl/tentoonstellingen/nu-te-zien.html

Notitie voor de site manager: ik heb per email toestemming
gekregen van Marliz Frencken om de foto te gebruiken.