Morgengoud

Morgen

vleugje ochtend, schaduw schuwend
op gesloten ogen
de wereld ontwaakt, maar ik bewoon het niet
waarom zou ik?

dageraad in zijn schoonste vorm
en de wilg van vader bij de vijver
wiegend kreunend
in eenzame lentewind

als leven, herschreven
en te beluisteren
in nieuw ochtendlicht

© Nathalie Vilain