Moederke

'k Zie jou niet in een mini,
en zeker niet in een bikini.
'k Zie jou in een schort,
eerder te lang dan te kort,
aan de leuvense kachel staan,
dicht tegen de rode vuurbol aan.

Jij was niet hip, niet modern.
Jij was ouderwets, met een goede kern.
Jij was geen vrouw van pracht en praal,
maar zomaar gewoon, heel normaal.
Je stond immer op het achterplan,
daar was je plaats, achter je man.

Je viel niet op tussen de mensen,
had geen uitzonderlijke wensen.
Maar je was tevreden met je leven,
en met het weinige dat het heeft gegeven.
Je kon wel eens zeuren en klagen,
maar wie zou niet eens willen zagen?

Wie jouw jeven heeft meegemaakt,
zou ook van streek zijn geraakt.
Toch zeg ik met gemeende trots:
je was een moeder als een rots.