Met weemoed

ik heb kastelen en paleizen gezien
rechtstreeks uit een sprookjesland
films met luister en festijnen
de koninklijke ring aan smalle hand

ooit heeft de romantiek gebloeid
waren mensen door muziek geboeid
dansten volgens protocol en brachten
toch elkaar subtiel het hoofd op hol

hoe kil en stil is nu de transparantie
in een maatschappij met zakelijk contact
geen franjes meer en tierelantijnen
emoties zijn aan het verdwijnen

met weemoed kijk ik terug
naar gala’s en de officiële danspartijen
vergeten is het hoofse omgaan en de humor
in het galante voorspel tot ondeugend vrijen