Met lichte tegenwind

je fluistert en toch
rimpelen je woorden
de meren van gevoel

geen duik
in het diepe met
opspattende emoties

maar kabbelende
golfjes weerstand
van binnenuit

met lichte tegenwind
hernemen spiegels
hun egale glans

je woorden drijven
zonder lading nu
langzaam naar de overkant

wil melker
13/09/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl