Met 1000 woorden per seconde, gedicht

1000 woorden per seconde. Auteur: Don Cabas

We wonen in een stal en de paarden zijn bevroren.
Hun tongen wit van sneeuw, hun ogen onbetrouwbaar
twee torren van glas.
Hier verwijt je mij met 1000 woorden per seconde
dat je nooit iets zeggen mag.

Zijn het steeds dezelfde gesprekken die verdwijnen
in een moeras van opengereten wonden?

In en uit de gaten van je schedel stromen woorden.
Woorden, woorden, woorden, die elk gesprek vermoorden
Niemand luistert, klaag je met 1000 gedachten per seconde.

Maar wie hoort je? Je mond is een fluitbeen voor de honden.