Logboek

mijn logboek ligt op de bleek te drogen
alleen de rode lijnen zijn nog zichtbaar
ze vormen een wonderlijk lijnenspel van
woeste wolkenwinden en het schuimend

zeenat dat bruist als een zwaar getergd
dier dat van zijn verleden beroofd is toen
het zich koesterde onder de vijgenboom
waar later zijn naamgever de bladeren stal

om zijn schaamte te verdoezelen waar mac
gregor en zijn vrienden nu de duiten van telt
en het wit steeds meer in de mode raakt

een dezer dagen zal ik mijn logboek op-
nieuw gebruiken en de naaktheid van
het bestaan een ander kleurtje geven

pieter c