Lizzie's Verhaal 65

‘Dat klopt,’ zei Lies. Ze keek nerveus rond. ‘Ik wilde het plafond schilderen en ben begonnen alles op tafel te zetten en kranten op de vloer te leggen, maar er kwam iets tussen en…’
‘En toen heb je de afwas ook maar op tafel gekwakt. En daarna ging er iets mis met het vuilnis, en toen vond je die fles wodka, zoop je jezelf laveloos en daarna werd je de volgende morgen wakker op de keukenvloer!’
Ze keek me verbijsterd aan. ‘Wat heb jij?’
‘Je bent een klerewijf!’
Ze stond in de deuropening naar de keuken, ik bij de tafel. Ik rommelde door de rotzooi, veegde door wat reclamefolders en had er plotseling genoeg van.’
‘Ik heb genoeg gezien, Lies. Het ga je goed.’
‘Lizzie…’ smeekte ze.
‘Je ontdekt het vanzelf, meisje,’ waarschuwde ik. ‘Als je hier onderverhuurd wilt blijven moet er geld komen, want er komt niets meer van mij. Dan schoppen ze je eruit en komt er een ander die graag wil betalen.’
‘Lizzie.. ik…’
Ik liep woedend op haar af, sloeg haar met beide vuisten waar ik haar raken kon zodat ze kreunend onderuit ging en rende opnieuw naar de voordeur. Achter me was Lies op de grond gevallen. Toen ik even omkeek zag ik haar moeizaam overeind komen. Ze was sprakeloos en verslagen.
‘O ja,’ zei ik onverschillig en deed de buitendeur open. ‘Je moet de groeten hebben van Jordan. Hij houdt van je.’

Wordt vervolgd

Cor Snijders