Lizzie's Verhaal 55

Ze heette Maria en was van haar man weggelopen. Er was ook nog een kind. Ze had ooit geprobeerd zichzelf te handhaven maar was genadeloos door mensen en omstandigheden misbruikt. Ze was bij het laatste bedrijf waar ze had gewerkt woedend weggelopen. Daarna was het haar niet meer gelukt een baan te krijgen. Ze was haar woning en alle zekerheden kwijt. Ze was verslaafd geraakt aan de drank en drugs en had daar een merkwaardig ritme in opgebouwd. Dat kwam in vier sessies van een uur naar buiten en al die tijd maakte ik ijverig aantekeningen en bestudeerde ik dat gezicht. Hoe het zat met dat kind? Hoe ze was misbruikt? Ik kwam er niet achter. Ze deelde het mee alsof het een ander was overkomen en wilde er verder niet op ingaan.
Na elke sessie gingen we naar de supermarkt of een kledingwinkel en kocht ze nuttige dingen. Maar bij de vijfde sessie besloot ik dat verder gaan zinloos was. Ik wilde de diepte in. Maar zij niet.
‘Dit is de laatste keer,’ deelde ik mee.
‘Jammer.’
‘We hebben geld genoeg aan je uitgegeven, maar je wilt niet vertellen wat juist belangrijk is.’
‘Het gaat ze geen barst aan.’
‘Het gaat daar juist om. Wil je soms meer geld?’
Ze gaf niet direkt antwoord en staarde naar buiten. Daar was weinig te zien.
‘Hoeveel geld?’
Ik noemde een bedrag.
Ze schudde meewarig haar hoofd. ‘Vooruit, ik zal je vertellen hoe ik door Hermans ben belazerd.’
‘Hermans?’
‘De vent die flats onderverhuurt.’

Wordt vervolgd

Cor Snijders