Lizzie's Verhaal 5

Nou, dat is drama hoor!
Net of ik weer bij Hooggesloten zit te pennen. Schrijf een leuk stukje! Ooit geprobeerd? Begin er niet aan! Ga blad harken, je vriend pesten, of je fiets schoonmaken. Als je zoiets moet staar je naar een wit blad waar echt niet vanzelf woorden een lollige zin vormen. Ik kon het niet. Maar ik moest wel denken aan het geld wat ik ermee kon verdienen. Ik zag mezelf al rijk en beroemd worden. Niet meer bij de Hema werken. Niet meer: ‘Dag mevrouw, dat is vijf euro zestig mevrouw, wilt u de kassabon mevrouw? Nog een fijne middag mevrouw.’ Maar er kwam niet één enkel woord. Er ontstond niets grappigs in mijn hoofd. Alles stond stil. De hele wereld keek me plotseling chagrijnig aan. Schrijf eens iets leuks! Laat de mensen eens lachen. Een column van tweehonderdvijftig woorden, iets grappigs. Gloeiende! Ik heb m'n schrijfblok en pen in de verste hoek van de kamer gesmeten. Ik hing al bijna woedend aan de telefoon om die Daniel te vertellen dat-ie de tering kon krijgen met zijn ‘leuke stukje’!
En toen ging de telefoon. Het was Piet. Of ik zin had met hem mee te gaan wat drinken. Voor ik het wist was ik de deur uit.