Lizzie's Verhaal 44

De weken vlogen voorbij. Ik maakte een deel van de huur over aan Lies. Ik schreef mijn columns en hield me erg bezig met Jordan. We wilden op vakantie en keken op Internet waar we naar toe zouden gaan en wat het goedkoopste was.
Daniel stuurde me een lijst met onderwerpen waarvan hij dacht dat het misschien iets voor mij zou zijn. Een ervan betrof de wethouder die inmiddels geen wethouder meer was, maar directeur van een steenhouwerij waar ze grafzerken maken. Het bedrijf had een trend ontwikkeld met stenen waar videofilms konden worden afgedraaid met muziek. En dat was nog niet alles, ze waren veel meer van plan. Ik vroeg me af wat de toon van het stuk zou worden als de wethouder en ik elkaar weer zouden treffen. Ik besloot het niet te doen.
Een van de andere onderwerpen ging over een vrouwenclub die een cursus had opgezet waar huisvrouwen simpele dingen konden leren als: banden plakken, het leertje in een kraan vervangen, de verwarmingsketel bijvullen, eenvoudig soldeerwerk, kortom allemaal van die klusjes die gewoonlijk door een man worden gedaan maar die een alleenstaande vrouw zelf ook kan.
Ik zag mezelf nog niet solderen. Een band plakken zou nog wel gaan, maar het leertje in de kraan? Ik zou niet weten waar ik moest beginnen. Ik mailde Daniel dat ik de club een bezoek zou brengen en verslag zou uitbrengen.
Die steenhouwerij lijkt me ook wel wat voor jou, mailde hij plagend terug. Hij had een knipogende smiley toegevoegd. Terwijl ik daar naar keek, besloot ik dat hij gelijk had.
‘Ik ga de confrontatie aan,’ mailde ik opgewonden terug.