Lila Vogels

Wegen zijn afgebroken
Op de rand van mijn lippen
Mijn geloken ogen zoeken de woorden
Die in het gras staan geschreven
Het ijs was goed, de timing niet verkeerd
Er vormde zich een steeg
Waarin vreemde mensen zaten
Hun hoofden achter kappen
Verscholen. De zon breekt
In twee stuken in de hemel.
Duisternis was over de vloed
Ik zocht in de lucht naar een gat
Ik zocht in de duisternis naar een licht
Toen was het goed

Daar zat een kind in een bos tegen een boom aan
Het huilde niet. Om de boom was een kring
Van bloemen. Een lila vogel lachte in het gras
Pootafdrukken van een vogel smaakten zoet