L'Ange du foyer ou Le Triomphe du surréalisme

Zie dan naar mij
wat ben ik voor gedrocht geworden
ik huil, ik krijs, ik stampvoet
als een onwillig kind

door wie word ik bemind
nu mijn verschijning vrees aanjaagt
en ik moet vluchten voor het licht
nooit was de nacht mijn vriend

maar zie naar mij
die eens een schoonheid had
waarvoor de sterren moesten deinzen
en zelfs de zon verbleekte

hoe ben ik dit gedrocht geworden?

Ingrid E. Noppen, schrijfopdracht 1 poezie

.

  • Wil je reageren op deze bijdrage? Reageren is eenvoudig. Klik op ‘discuss’ onderaan deze pagina en geef vervolgens je mening.
  • Je kunt ook een stem op bijdragen uitbrengen. Klik daarvoor op ‘rate’ onderaan deze pagina en druk op het plusteken + om een stem uit te brengen.