Kreukel: De gniffelende gigolo

update na wijzigingen

In het restaurant zat de vrouw te wachten aan een tafeltje. Ze had een rode wijn uit Frankrijk besteld, een dure Gigondas. Rond acht uur zou haar afspraak komen, een heerschap. Hij was een speciale gezant van de regering voor crisisgebieden.
De ober had gezien dat ze al lang zat te wachten en liep naar haar toe: “Wilt u misschien nog wat eten of drinken?”
“Ja, graag. Ik begin wel trek te krijgen. Dadelijk komt mijn avondgenoot.”
Ze keek op de kaart en bestelde een amuse.
Tegen negen uur kwam hij binnen lopen, en vroeg of hij een afspraak met haar had. Het was een fijn heerschap! Hij zag er uit als een dure advocaat, een zwarte bril op, en een zakelijk pak met streepjes.
“Gaat u zitten.” beval de vrouw min of meer. “Ik heb zo lang op u moeten wachten. Inmiddels heb ik al wat te eten besteld.”
“Kan ik me voorstellen.” zei de keurig geknipte man. “Ik heb u ook wel lang laten wachten. Excuses daarvoor.”
De vrouw wenkte de ober en ze gaven hun bestelling op.
“U ziet er prachtig uit vanavond.” zei hij.
“Dank u.” glom zij van trots. Dat had ze al lang niet meer gehoord, dat iemand haar prachtig vond.
“Vindt u het goed dat ik je zeg? Anders houden we zoveel afstand, vindt u niet?” ging hij verder.
“Lijkt me prima.” antwoordde zij. “Ik ben blij dat je tijd voor me kon vinden.”
“Nou, het is mij een waar genoegen. Ik zie er al lang naar uit om je te ontmoeten. Niets anders dan goede verhalen hoor ik over je.” zei het charmante heerschap.
Zij draaide wat met haar hand waardoor de dure armbanden duidelijk te zien waren.
Hij verontschuldigde zich even: “Ik moet even kort iemand bellen. Duurt slechts een paar minuten.”
Zij knikte begrijpend. Dat had zij zelf ook voortdurend. Ze had een belangrijke baan, veel telefoon, veel afspraken, veel druk, weinig rust.
Hij ging even achter een muurtje staan maar hield oogcontact met haar. Hij draaide een nummer op zijn gsm en zei: “He John, heb je de apparatuur klaargezet? Gggh, gggh. Geluid, video, alles ok? Ik denk dat we over een uur of twee daar zijn. Ok, alles geregeld? Fijn. Tot straks. Gggh, gggh.”
Na het antwoord klapte hij zijn gsm weer op en stak deze in zijn broekzak. Hij trok zijn gezicht weer in de plooi.
Hij liep weer terug naar haar tafel: “Oh, heerlijk zeg. Ik vind het heerlijk om samen met jou te dineren. Het wordt een voortreffelijke avond. Ik voel het nu al, met zo een geweldige vrouw.”
Al pratend aten ze het voortreffelijk opgediende eten op. Hij stelde haar duidelijk op haar gemak: “Ik vond het een heerlijk diner. Zal ik afrekenen, dan kunnen we zo rustig naar het hotel?”
“Dat lijkt me uitstekend. Als jij nu afrekent, dan kan ik me even bij poederen.” En ze liep richting toiletten. Hij had betaald, zij kwam weer teruglopen.
Ze verlieten samen gearmd het hotel, en stapten in een taxi.

John zat klaar in de kamer er naast. “Zo, alles klaar. Laat ze maar komen.”
Hij wreef een paar keer flink in zijn handen. Dit zou weer een heerlijk moment worden.
Op het scherm werd het duidelijk dat ze binnenkwamen, in de kamer er naast.
“Goed, nu even stil zijn.” zei hij zacht tegen zichzelf.
Hij kleedde haar met veel tederheid uit, en legde haar op het grote hotelbed. Je kon zien dat hij een charmant heerschap was, en zij had een rijke uitstraling. Ook al had ze geen kleren aan.
“Genoeg opgenomen. Klaar.” zei John na tien minuten, en hij stond op.
Hij haalde de videoband uit de camera, deed zijn jas aan, en liep richting deur.
“Zo, die kunnen we weer chanteren. Weer een paar miljoen. Goed bezig, John!”
Hij liep de gang op en trok de deur zacht achter zich dicht.