In warme hunkering

ik heb de wolken gezien
het rood van luchten
in warme hunkering

om nog even te blijven
niet te vluchten maar
hun kleur te verdiepen

in genieten ga ik mee
duik in het donkerrood van
zee om de nacht te ontlopen

het is een hopen
want het zwart heeft
mij slechts spoken gebracht

waar licht leven geeft heeft
donker tijd en stilte genomen
in ontsnappen koester ik dromen