Hun bedjes gespreid

valse schaduwen
tekenen deze tijd
waarin sociale cohesie
verandert in haat en nijd

wij hebben hun
bedjes gespreid maar
zij dromen zich al sultan
in het nieuw ottomaanse rijk

er komen weer
kristalnachten aan want
vrijheid en naastenliefde
mogen en kunnen niet bestaan

staan wij nog voor
onze normen en waarden
of laten wij deze gesels
maar rondgaan op aarde