Vogels Wekken, Daphne Buter
gentlewithbirds.jpg
Tricky droomt over de dode vogels (2006)

Soms sta ik heel vroeg op om de vogels te wekken. Ik ga naar buiten en meander over de verlaten straten. Ik passeer gesloten gordijnen van onze buren. Ik ruik de geur van vis. Ik sla gade hoe de nacht het bewustzijn verliest.
Vlakbij ons huis is een klein park en daar ga ik naartoe om een van de Nederlandse moerassige ochtenden binnen te wandelen. Eenmaal in het park begin ik te tjilpen als een vogel. Niet lang daarna ontwaakt er minimaal een vogel en die antwoord me met gefluit. Ik kwetter terug. We fluiten en tjilpen over en weer. Al snel is het moeras gevuld met een orkest van vogelgezang en ik maak er deel van uit. Mijn hart vult zich met een enorm tevreden gevoel. De gedachte dat ik de vogels eerder wakker gemaakt heb dan ze wilden, geeft me het gevoel dat mijn leven zin heeft, dat het ertoe doet dat ik besta.

Ik was acht jaar toen ik begon met het wekken van vogels.

Daphne Buter