Het tweede spoor

heb geluk gevonden
zomaar op het strand
stond in zand geschreven
niet door een mensenhand

ik kon de tekens
nauwelijks ontcijferen
het voelde tegendraads
begon aan mezelf te twijfelen

tot ik het tweede
spoor ontdekte
uit de glooiing in de verte
holde leven naderbij

in achteruit bewegen
stond de ontmoetingsplaats
heel duidelijk beschreven
op de rand van eb en vloed

het samengaan deed goed
in het steeds kopje ondergaan
zag ik nog wondertjes van geluk
mijn dag kon niet meer stuk