Het roze schuim plant vooruit

De Europese verkiezingen waren geweest en het witte schuim had gewonnen.
Althans dat vond de heer Viggo Cortland, leider van de Roze Partij voor de Democratie, RPD68. De heer Cortland werd geïnterviewd bij een actualiteitenrubriek op televisie.
De RPD68 was opgericht in 1968, het jaar van de "Praagse Lente" onder leiding van de gematigde communist en hervormer Alexander Dubček. Dubček probeerde aan te sturen op een meer gematigde koers in een sterk door de Sovjet Unie gedicteerde politiek.
Cortland was zo geïnspireerd door deze gematigde koers van de Lente-beweging, dat hij een partij had opgericht. De kiezers van de RPD68 liepen uiteen van socialisten tot links-liberalen.
Om deze gematigdheid uit te drukken werd het woord Roze er voor geplaatst. Tenslotte is roze de kleur van zachtaardig, liefdevol en hartelijk. Een ‘roze persoonlijkheid’ gedraagt zich vaak jonger dan hij of zij is, en is beschaafd en heeft verfijnde manieren.
Viggo kon zich deze periode nog goed herinneren: “Rond 68-70 werden wij soms wel het roze schuim genoemd. Iedereen was bang voor de communisten uit de Sovjet Unie. En wij werden een beetje gezien als de slappe partij maar tegelijkertijd ook als gevaarlijk. Wij streden voor verdraagzaamheid, voor acceptatie van en hartelijkheid naar buitenlanders.”
De interviewer vroeg: “Maar dat is dan eigenlijk nog steeds een zeer actueel onderwerp?”
“Klopt. De ideeën van toen zijn inderdaad nog steeds relevant. Gematigdheid en matigen zijn kernbegrippen voor een tevreden maatschappij al sinds de Grieken. Matig met eten zou het obesitas-probleem oplossen in het Westen. Maar matig ook uw oordelen over anderen. Iedereen is uniek en is volmaakt. Een eik is de volmaakte eindtoestand van een eikel. Geen twee eiken zijn precies hetzelfde, maar ze kunnen beide volmaakt zijn in de zin van de natuurlijke, volledig tot wasdom gekomen boom die besloten lag in de eikel. Iedere eik is uniek en volmaakt. Ditzelfde geldt ook voor ieder mens. Matig daarom uw oordelen over iedere unieke en volmaakte mens.”
“Hoe kijkt u dan aan tegen de huidige ontwikkelingen in Nederland?” vroeg de interviewer.
“Ieder tijdsgewricht heeft zijn eigen problematiek. Als er intern in een land te weinig samenhang en verbinding is, dan gaan populistische politici een vijand zoeken om mensen in het eigen land weer bij elkaar te brengen. Vroeger gingen vorsten zelfs oorlogen voeren om het eigen volk weer eigenwaarde te geven.” antwoordde de heer Cortland.
“Wat wilt u hier precies mee zeggen?” vroeg de interviewer door.
“Je ziet nu dat de Witten hetzelfde doen. Ze zoeken strijd met diegenen die van buiten het eigen land komen, de buitenlanders. En die dan ook nog een anders geloof hebben dan wij. Ze zoeken een gemeenschappelijke vijand.” ging Cortland verder.
“Maar dan zegt u eigenlijk ook dat de Nederlanders op dit moment te weinig verbinding hebben met elkaar? Is dat wat u bedoelt?” vroeg de interviewer.
“Nou, kijk nu eens zelf welke verbindingen er nog zijn in Nederland. Als het Nederlands elftal speelt, dan kleedt iedereen zich oranje en voelen we dat we allemaal Nederlanders zijn. Maar verder zijn er weinig gebeurtenissen waardoor we ons verbonden voelen. Het Koningshuis probeert al jaren deze rol op zich te nemen maar dat schijnt maar niet zo goed te lukken. De landelijke politiek en wat de burger bezighoudt raakt steeds meer van elkaar verwijderd. Kijk, het is verder ook nog zo dat iedere Nederlander de facto allang een rasechte Europeaan is. We stonden aan de wieg van de Benelux, de voorloper van Europa. Dat is al meer dan vijftig jaar aan de gang: Nederlanders gaan al tientallen jaren op vakantie in Spanje, Italië maar ook in Turkije. Sterker nog, Turkije is jarenlang het populairste vakantieland van de Nederlanders geweest. De kern van de angst voor Europa zit 'um waarschijnlijk daarin dat wij een klein land zijn in Europa, en dus relatief weinig invloed hebben op het Europese beleid. En de mensen hier voelen dat goed aan.” legde Cortland uit.
“U stelt dan eigenlijk dat deze gevoelens en ideeën overgaan, als we het over een wat langere periode bekijken?” vroeg de interviewer.
“Zeker. Als je over een langere tijdspanne durft te kijken, dan zijn dit kleine bewegingen, die nu even gevoelig liggen, maar die hebben over vijftig jaar geen enkele betekenis meer. Je als roze persoonlijkheid gedragen dat blijft wel bestaan. De Grieken vonden matigen belangrijk, en dat zouden wij ook belangrijk moeten vinden. Daarom wil ik iedereen oproepen bij de volgende verkiezingen te stemmen op de Roze Partij voor de Democratie, RPD68, lijst 4.” sloot Viggo Cortland af.
“Meneer Cortland, bedankt voor dit gesprek, en succes met uw volgende roze campagne.” glimlachte de interviewer.
“Bedankt.” zei de heer Cortland. Hij kon een kleine glimlach zelf ook niet onderdrukken.
De camera draaide weg en de eindtune van het actualiteitenprogramma begon te spelen.

.

  • Wees zo vriendelijk om op deze bijdrage te reageren. Reageren is eenvoudig. Klik op ‘discuss’ onderaan deze pagina en geef vervolgens je mening.
  • Je kunt ook een stem op bijdragen uitbrengen. Klik daarvoor op ‘rate’ onderaan deze pagina en druk op het plusteken + om een positieve stem uit te brengen.
  • Interesse in online geld verdienen? Klik hier: http://website.ws/kvmlm2/index.dhtml?sponsor=vileo&template=6