Hemels die niet mogen

je fluistert woorden met magie
ze openen alle deuren
kamers die gesloten zijn
tuinen die nooit kleuren

je tovert licht met zon
die anders schijnt te stralen
je woorden halen warmte aan
vertrouwen spreekt uit je verhalen

je voert me met de wolken mee
langs hemels die niet mogen
laat dier en mensen zien
van boven met heel andere ogen

je praat de bomen tot een bos
ritselt vogels door de bladeren
groeit paddenstoelen in een kring
laat heksen op het mos vergaderen

je speelt met tijd vergeet de
nacht en maakt van uren dagen
maar de wereld geeft geen antwoord
meer op al jouw sprookjesvragen

wil melker
05/04/2009

www.wilmelkerrafels.deds.nl