Handen zonder woord

je hand wenkte
de lach wees mij
het pad dat ik
nog had te gaan

in kleine bochten
was er oponthoud waar
zicht jouw perspectief
niet goed onderbouwde

op de gis en in
goed vertrouwen
spoedde ik mij voort
naar handen zonder woord

het duurde lang voor
ik jouw blik ontmoette
mijn bakens moest verzetten
toen jij mij warm groette

je opende een wereld die
ik anders nooit zou kennen
waarin ik eindelijk aan echte
menselijkheid mocht wennen