Haar mimiek

zij kende de wegen
kon ze in haar ogen lezen
zag in haar mimiek hoe diep
de paniek had toegeslagen

chaos kleurde rood
tot ver in haar hals
woorden kregen geen kans
om tot klank te komen

bleven steken in
niet weten hoe emoties te
vertalen zijn komend uit een
verre onuitspreekbare pijn

jij hebt haar zachtjes
bij de hand genomen
om haar in alle rust weer
bij zichzelf te laten komen

terug naar een warm
vertrouwd en lief patroon
waarin tranen kunnen huilen
om een voorbije vreselijke droom