Haar donkere ogen

ze verschoot
wolkte licht
haar donkere ogen

golfde brekend
door een zee
vol emoties

strandde op
basalte hardheid
van mannelijke trots

onbespreekbaar
in traditie buigt
hij nooit de harde kop

maar in het zwijgen
speelt zij zijn muziek
neigt als hij verkiest

windt hem weerloos
om haar zachte vingers
tot hij doet wat zij gebiedt

wil melker
21/04/2009
www.wilmekerrafels.deds.nl

.

  • Alleen uniek werk, dus werk wat niet ook op een andere site online staat, komt in aanmerking voor publicatie in http://www.kasteelavondrood.nl
  • Wil je reageren op deze bijdrage? Reageren is eenvoudig. Klik op ‘discuss’ onderaan deze pagina en geef vervolgens je mening.
  • Je kunt ook een stem op bijdragen uitbrengen. Klik daarvoor op ‘rate’ onderaan deze pagina en druk op het plusteken + om een positieve stem uit te brengen.